เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีวันกลับ

คุณวิชัย สร้างคุณงามความดีไว้มากเหลือเกินให้กับสังคมไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “แวดวงกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อระดับนานาชาติ ด้วยการเป็นเจ้าของสโมสรฟุตบอล เลสเตอร์ ซิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียงแค่ 6 ปีเพียงแค่นั้น สร้างสิ่งที่ (มากกว่า) เกินจริง ในการพาทีม “หมาจิ้งจอกสยาม” ได้แชมป์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่าอัศจรรย์ที่สุด
ผมมิได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แม้กระนั้นรู้สึกยกย่องท่านที่เป็น “คนรวยใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักชดเชยคุณแผ่นดินถิ่นฐานบ้านช่องในทุกต้นแบบ เท่าที่ศักยภาพของตนเองพึงจะกระทำได้

ในตอนที่คุณวิชัยไปซื้อทีมเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามจริงว่าผมรู้สึกเฉยๆมิได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เพราะว่าดูเพียงว่าเป็น “ของเล่นคนรวย” ที่มิได้มีประโยชน์ กับประเทศชาติสักเท่าไรนัก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับแวดวง “ฟุตบอลไทย” ที่ยังดูไม่ออกว่า จะได้คุณูคุณประโยชน์ที่ที่ไหน

กระทั่งทีม “หมาจิ้งจอกสยาม” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี กระทั่งทำให้ผู้คนทั่วโลกจำเป็นต้องหันมาโฟกัสที่ “คนไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยเหยียดหยามเรา แปลงมาเป็นค้อมคารวะด้วยความบริสุทธิ์ใจ “สารภาพ”
ซึ่งถัดมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดโครงการ “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเด็กไทย ให้ไปฝึกฝนวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวผ่านปีที่อังกฤษ กันอย่างเป็นงานเป็นการ นั่นแหละ ผมถึงได้พอเข้าใจถึงแนวทางอันสุขุม ของท่านประธานวิชัย ที่ปรารถนาสร้างฐานให้นักฟุตบอลไทย ได้มีหนทางไปค้าลำแข้งในยุโรป

จำเป็นต้องกล่าวว่า ในอังกฤษบางทีอาจจะยังเกิดเรื่อง ที่ยากเย็นสำหรับนักเตะชาติเรา ด้วยเหตุนั้นเจ้าสัวคิงเพาเวอร์ ก็เลยเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเทกโอเวอร์ทีมโอเอช ลูเวิน

และก็เป็น “เจ้าตอง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” ทีมชาติไทย ที่ได้รับจังหวะให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งต่อไปก็เชื่อว่า จะมีลำแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านหนทางนี้กันอีก เพราะว่าตัวท่านเอง ต้องการจะเห็นนักเตะไทย ได้ไปค้าลำแข้งที่ยุโรปกันไม่น้อยเลยทีเดียว

ชนิดเดียวกันกับที่นักฟุตบอลประเทศญี่ปุ่น ประเทศเกาหลี ได้ทำให้ดูกันมาแล้ว
โดยที่หมายแห่งฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็คงจะเสมือนคนไทยทั้งประเทศ ป้อมปราการดวงใจว่ายิ่งมีลำแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่ก้าวหน้าแล้วมากแค่ไหน

จังหวะที่ “ทีมชาติไทยจะไปฟุตบอลโลก” ก็ย่อมมีเพิ่มมากขึ้นเพียงแค่นั้น

โชคร้ายเหลือเกินครับ คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แม้กระนั้นไม่มีจังหวะได้เห็นดอกผลของมัน

ต่อแต่นี้ไป ก็คงจะเป็นหน้าที่ของผู้สืบสกุลอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่จำเป็นต้องสืบทอดจิตวิญญาณ รวมทั้งเป้าหมายของผู้เป็นบิดาให้สมบูรณ์แบบต่อไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…ครับเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยฟุตบอลโลก” ชิ้นนี้ พิมพ์ลงในหน้าข่าวกราวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ เมื่อวันที่ 31 เดือนตุลาคม 2561 หรือเมื่อเกือบ 3 ปีที่แล้ว
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานสโมสรอันเป็นที่รักของสาวก “หมาจิ้งจอกสยาม” เลสเตอร์ ซิตี้

รวมทั้งเป็นอย่างยิ่งดวงใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ผู้ที่จะสืบทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่บิดาได้สร้างไว้ให้คงอยู่ชั่วฟ้าดินสลาย

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ชูถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ก่อนหน้านี้ที่ผ่านมา ด้วยประกายตาแวววาม

จับจ้องไปบนอัฒจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของพ่อวิชัยจ้องดูอยู่
เป็นโมเมนต์ต้องใจ.. ที่ไม่ได้อยากคำพรรณนา

ใดๆก็ตามกับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ ของทีมฟุตบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นคนไทย

แม้กระนั้นสามารถทำให้ฝรั่งมังค่า จำเป็นต้องยอมชูหัวใจให้โดยดุษณีภาพ
ถึงปัจจุบันนี้ขอแปลงจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ผู้สืบสกุลหนุ่มเชื้อสาย “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตคารวะ..อย่างแท้จริง.